مایی که موقع شام عروسی طوری لقمه‌ها را برمی‌داریم که توی فیلم خوب بیفتیم، مایی که جلوی دوربین‌های مداربسته بقالی‌ها معذب می‌شویم، مایی که دوست نداریم کسی بی‌هوا ازمان عکس بگیرد، چطور گاهی یادمان می‌رود که یک نفر از روز اول، دکمه‌ی ضبط زندگی‌مان را زده و هنوز خاموشش نکرده؟!