پدرهایشان این جمله‌ها را نادیده گرفتند که بچه‌هایشان آن‌طور از آب درآمدند! خیال می‌کردند یک لقمه حرام که به جایی برنمی‌خورد! می‌خوریم و به روی خودمان نمی‌آوریم و دو روز بعد فراموش می‌شود. نمی‌دانستند که روح آدمیزاد فراموش نمی‌کند. نمی‌دانستند که یک روز همین بچه‌ها، با این شکم‌های پر شده از حرام، سر نواده رسول خدا را روی نیزه می‌برند!