می‌گفتند کسی تکنولوژی‌اش را به ما نمی‌دهد. می‌گفتند تحریمیم. می‌گفتند ما از پسش برنمی‌آییم. تهرانی‌ مقدم‌ها و رضایی‌نژادها و فخری‌زاده‌ها اما کوتاه نیامدند، چون این آیه‌ را با پوست و گوشت و خون زندگی کرده بودند، چون می‌دانستند که خدا بالاخره راهش را نشان‌شان می‌دهد.