بی‌خیالی لحن آیه را دوست دارم. انگار که بخواهد بگوید بگذار هر غلطی که می‌خواهند بکنند. بگذار هر چه‌قدر که از دستشان برمی‌آید گرد و غبار کنند. بالاخره که گذر پوست به دباغ‌خانه می‌افتد. بالاخره که یک روز پیش ما برمی‌گردند. آن وقت بهشان نشان می‌دهیم که صاحب واقعی این جهان کیست!