دست به دامان این و آن می‌شود و به لبخندهای دروغی‌شان دل‌خوش می‌کند و به سایه‌های پوشالی پناه می‌برد؛ غافل از آن‌که عزت، نه در دست خلق است و نه در زروبرق دنیا. عزت را باید از صاحبش خواست؛ از خدایی که اگر بخواهد، نامت را بر سر زبان‌ها می‌اندازد و اگر اراده کند، میان خلق سربلندت می‌دارد. پس رهایشان کن؛ بگذار خدا خودش آبروداری کند.