همراه محمد، باید شبیه محمد باشد. شبیه او که برای مردم مدینه مثل پدری مهربان بود و برای دشمنان خدا، همچون صاعقه‌ای خشمناک که آسمان را می‌شکافد. همراه محمد، باید آمیزه‌ای از رحم و خشم و مهر و قهر باشد. مثل آب که گاه سیراب می‌کند و گاه سیلاب می‌شود، مثل آتش که گرم می‌کند و می‌سوزاند، مثل خاک که می‌رویاند و می‌میراند. پای هر کدام که بلنگد، پای این همراهی هم خواهد لنگید.