تا آخر که این‌طور نمی‌ماند. زمین بالاخره یک روز به صاحبان واقعی‌اش برمی‌گردد؛ به همان‌ها که پینه‌های دستشان شمردنی نیست. به همان‌ها که نجابت و سربلندی را می‌شود از چشم‌هایشان خواند. زمین یک روز سهم کسانی می‌شود که تا حالا سهمی از آن نداشته‌اند؛ روزی که پرچم هدایت بر دوش آخرین حجت خدا، برافراشته شود؛ روزی که دیر نیست، روزی که دور نیست.